Bursztyn – złoto polskie Bursztyn jest żywicą kopalną drzew, które rosły ok. 40 mln. lat temu. Żywica ta pochodzi głównie ze specjalnych gatunków drzew dawno wymarłych, takich jak sosna, drzewa daktylowe, oliwne czy kamforowe. Bursztyn jest substancją pochodzenia organicznego, który w składzie zawiera węgiel, wodór, tlen i niewiele siarki. Jest tylko nieznacznie cięższy od wody. Posiada budowę amorficzną. Występuje w wielu barwach i odcieniach. Jedną z cech bursztynu jest niestałość barwy, zmienia się ona od jasnożółtej poprzez pomarańczową do czerwonej i czerwonobrunatnej.
    Bursztynem interesowano się już w starożytności, od wieków wzbudza on w ludziach podziw, stąd też wiele legend i mitów na jego temat. Jednak jedną z największych tajemnic, jakie kryje w sobie bursztyn jest obraz sprzed milionów lat. Inkluzje, bo o nich mowa, są szczątkami roślin lub zwierząt, dzięki którym odkrywamy wewnętrzne cechy morficzne i budowy ciała. Powstały one, gdy drobne owady zostały zalane kropla żywicy, kiedy usiadły na powierzchni pnia czy konaru drzewa. Są to głównie zwierzęta do 1cm wielkości, rzadziej występują inkluzje roślinne.
    Poza pięknem bursztynu należy docenić także jego właściwości lecznicze. Bursztyn powoduje ujemną jonizację powietrza, dzięki temu ma pozytywny wpływ na biopole człowieka. Możemy stosować go w różnych formach nalewek, maści, kremów. Nalewka podwyższa odporność organizmu, łagodzi bóle głowy, serca, gardła, pomaga przy przeziębieniach, obniża temperaturę ciała. Pod wpływem dotyku bursztyn staje się ciepły i przyjemnie pachnie. Rozgrzany przywraca równowagę energetyczną w zmienionych chorobowo miejscach.

Przejdź do fotogalerii